Sunday, January 12, 2020

தசரதன் தர்பார்

தர்பார் ரிலீஸ் படலம் நடந்துவிட்டது. தூற்றுவார் தூற்றலும் போற்றுவார் போற்றலும் வழக்கம்போல் நடந்துகொண்டு இருக்கிறது. இதில் போற்றுவார் சுட்டும் ஒன்று இப்படத்தில் வரும் மகள்- தந்தை உறவு. பொதுவாக கதாநாயகனைச் சுற்றிச் சுழலும் திரையுலகத்தில் அவன் தாய்மேல் கொண்ட பாசத்தைப் போற்றும் திரைப்படங்கள் அதிகம். தன் பெண் மேல் கொண்ட அன்பினைப் பேசும் படங்கள் உண்டு என்றாலும் அவை அரிதே. ஒரு பெண் தனது தந்தை மேல் கொண்ட பாசத்தினைப் பற்றிப் பேசும் படங்கள் இல்லை என்றே சொல்லிவிடலாம். 

தாய் மேல் பாசம் கொண்டவர்கள் மகன்கள், தந்தை மேல் பாசமுள்ளவர்கள் மகள்கள் என்பது பொதுவழக்கு. ஒன்றுக்கு மூன்று தாய்கள் அவர்கள் மேல் பாசம் கொண்ட ராமன் என தாய்ப்பாசம் பற்றிப் பேசி இருக்கும் கம்பன் இந்த தந்தை மேல் மகள் கொண்ட பாசத்தை விட்டு வைத்திருப்பானா என்ன? அதை எப்படிச் சொல்லி இருக்கிறான் எனப் பார்க்கலாம். 

ராமருக்குப் பட்டாபிஷேகம் என அறிவிப்பு வந்தாயிற்று. ஊரே கொண்டாடிக்கொண்டு இருக்க, ஒருத்திக்கு மட்டும் வயிறு எரிகிறது. அது மந்தரை என்னும் கூனி. இந்தப் பட்டாபிஷேகம் நடக்கக்கூடாது என முடிவு செய்து கொண்டு, அதைத் தடுக்க கைகேயியைத் தேடி வருகிறாள். கைகேயி படுத்துத் தூங்கிக் கொண்டு இருக்கிறாள். துன்பம் வரும் போது தூங்கிக் கொண்டு இருக்கிறாயே என அவளை எழுப்புகிறாள் மந்தரை. ராமன் எனக்கு மகனா இருக்கும்போது எனக்கென்ன துன்பம் என்றபடி எழுந்திருக்கிறாள் கைகேயி. 

இவளை எப்படி மனம் மாற்ற வைப்பது என நினைத்து மந்தரை முதலில் ஆரம்பிப்பது சக்களத்திச் சண்டை. நேரா ராமனுக்குப் பட்டாபிஷேகம்ன்னு சொல்லலை. உனக்கு எல்லாம் போச்சே, தன்னோட அறிவால் கோசலை எல்லாத்தையும் எடுத்துக்கிட்டாளேன்னு ஆரம்பிக்கறா. 

வீழ்ந்தது நின் நலம். திருவும் வீழ்ந்தது
வாழ்ந்தனள் கோசல மதியினால் என்றாள் 

"உன்னோட நலம் போச்சு, செல்வமும் போச்சு, அந்தக் கோசலை இருக்காளே புத்திசாலி, அவளுக்குப் பாரு வாழ்வு"ன்னு ஆரம்பிக்கிறா மந்தரை. ஆனா கைகேயி பாவம் நல்லவள். "கோசலைக்கு இது வரை என்ன இல்லை, எனக்குதான் என்ன குறைச்சல்?" அப்படின்னு பதில் சொல்லறா. அப்போதான் கூனி விஷயத்தையே சொல்லறா. 

கோடிய வரிசிலை இராமன் கோமுடி
சூடுவன் நாளை வாழ்வு இதெனச் சொல்லினள் 

வளைந்த கட்டமைப்பைக் கொண்ட வில் உடைய ராமனுக்கு நாளை பட்டாபிஷேகம், இதனால் கோசலைக்கு வந்ததே வாழ்வு எனச் செய்தியைச் சொல்கிறாள். செய்தியைக் கேட்ட கைகேயிக்கு ஒரே சந்தோஷம். எப்படி சந்தோஷம்ன்னா கோசலைக்கு எவ்வளவு சந்தோஷம் வந்ததோ அவ்வளவு சந்தோஷமாம் கைகேயிக்கும். சந்தோஷத்தில் தான் போட்டுக் கொண்டு இருந்த மணிமாலையைக் கழற்றி மந்தரைக்குப் பரிசாகத் தந்தாள். மந்தரைக்குக் கோவமான கோவம். 

சரி, சக்களத்திச் சண்டை சரி வரலை. அடுத்ததா பரதனைக் காட்டி இவள் மனத்தை மாத்துவோம் என தாய்ப்பாசத்தைக் குறி வைத்து, “அடியே, சீதையும் ராமனும் சிம்மாசனத்தில் உட்கார உன் மகன் வெறும் தரையில் இருப்பான். ராமனுக்கு பேரும் புகழும் கிடைக்கும், உன் மகன் ஒண்ணுமில்லாமல் போவான். அப்படி இருக்கிறதுக்குப் பதிலா பேசாம சந்நியாசியாகக் காட்டுக்கே போகலாம். ஏன் செத்தேக் கூடப் போகலாம்.” என்று அடுத்த அம்பை எய்கிறாள் மந்தரை. 

கைகேயி இதைக் கேட்டுக் கோவப்படறா. “நீ எனக்கும் பரதனுக்கும் நல்லது செய்ய வந்தா மாதிரி தெரியலை. என் தோழியாப் போனதால உன்னைச் சும்மா விடறேன். இல்லைன்னா இப்படிப் பேசின உன் நாக்கை வெட்டி இருப்பேன். பேசாம இருக்கிற வழியைப் பாரு” அப்படின்னு கொந்தளிக்கறா. 

மந்தரை விடலை. “நீ என்னை என்ன வேணுமானாலும் திட்டு. ஆனா நான் இங்க இருந்து போகறதா இல்லை. ராமன் பட்டம் சூட்டிக்கிட்டான்னா கோசலையும் சீதையும் உன்னைச் சீந்த மாட்டாங்க. அவங்க பார்த்துத் தரதை வெச்சுதான் நீ வாழணும். அதை வெச்சுதான் நீ மற்றவர்களுக்கும் தர முடியும். ஆனா அதை எல்லாம் விடு. இன்னும் ஒரு பிரச்னை இருக்கு.” எனச் சொல்லி அடுத்த குண்டைப் போடறா 

காதல் உன் பெருங் கணவனை அஞ்சி, அக் கனி வாய்ச்
சீதை தந்தை, உன் தாதையைத்தெறுகிலன்; இராமன்
            மாதுலன் அவன்; நுந்தைக்கு வாழ்வு இனி உண்டோ?
            பேதை! உன்துணை யார் உளர் பழிபடப் பிறந்தார்?

"இப்படி ஒண்ணும் தெரியாம இருக்கியே. உன் காதல் கணவன் தசரதனுக்குப் பயந்துதானே சீதைக்கு அப்பா, ராமனுக்கு மாமா அந்த ஜனகன் உன் அப்பாவின் மேல் போர் தொடுக்காமல் அமைதியாக இருக்கான். இனிமேலும் அவங்க அப்படி இருப்பாங்களா? உன்னைச் சார்ந்ததினால் இப்போ அவங்களுக்கு ஆபத்து வரப் போகுதே" 

மற்றும் நுந்தைக்கு வான் பகை பெரிது உள; மறத்தார்
செற்றபோது, இவர் சென்று உதவார் எனில், செருவில்
            கொற்றம் என்பது ஒன்று, எவ் வழி உண்டு? அது கூறாய்!
            சுற்றமும் கெட, சுடு துயர்க் கடல் விழத் துணிந்தாய்!

"உங்கப்பாவுக்கு ஊரெல்லாம் சண்டை. அந்தப் பகைவர்கள் யாராவது உங்கப்பாவோட சண்டை போட வந்தால் இவங்க போய் உதவுவாங்கன்னு நினைக்கிற? மாட்டாங்க. அப்படி இவங்க உதவாம போரில் உங்க அப்பாவால ஜெயிக்க முடியுமா? அதுக்கு வழி இருந்தாச் சொல்லு. இல்லைன்னா உன் உறவெல்லாம் துன்பக் கடலில் விழுவாங்க. கூடவே நீயும் சேர்ந்து விழப் போற. இதுதான் நடக்கப் போகுது" என மந்தரை தனது கடைசி ஆயுதத்தைப் பயன்படுத்தினாள். 

தீய மந்தரை இவ் உரை செப்பலும், தேவி
தூய சிந்தையும் திரிந்தது 

இப்போதான் கைகேயி மனம் மாறுது.  சக்களத்தி சண்டை வேலைக்காகலை, உனக்கு ஒண்ணும் இல்லாமப் போகப் போகுதுன்னு சொன்னது வேலைக்காகலை, பரதன் வேலைக்காரனாகப் போறான், சந்நியாசி ஆகிடுவான், செத்தே போயிடுவான்னு சொன்னது கூட உரைக்கலை. ஆனா உங்க அப்பாவுக்குக் கஷ்டம் வரப் போகுதுன்னு சொன்ன உடனே பதறி அடிச்சு எங்கப்பாவுக்குப் பிரச்னையா, என்ன செய்யலாம் சொல்லுன்னு கைகேயி கிளம்பறா பாருங்க. அதுதாங்க ஒரு பொண்ணுக்கு அப்பா மேல இருக்கிற பாசம்!! அதை இவ்வளவு அழகாச் சொன்ன கம்பருக்கு ஜே!! 

பின்குறிப்பு: 

அந்தக் கடைசி பாட்டோட முழு வடிவம் இது.  

தீய மந்தரை இவ் உரை செப்பலும், தேவி
தூய சிந்தையும் திரிந்தது - சூழ்ச்சியின் இமையோர்
            மாயையும், அவர் பெற்ற நல் வரம் உண்மையாலும்,
           ஆய அந்தணர் இயற்றிய அருந் தவத்தாலும்.

கூனி சொன்னதுனால மனம் மாறிடும் அளவுக்கு கைகேயி சிறிய மனம் படைத்தவள் இல்லை. தேவர்கள் திருமால் கிட்ட போய் ராவணன் எங்களைப் படுத்தறான் நீங்கதான் காப்பாத்தணும்ன்னு வேண்ட, அவரும் நான் ராமனா அவதாரம் எடுத்து ராவணனைப் பார்த்துக்கிறேன்னு சொன்னார். அதே மாதிரி இந்த அந்தணர்கள் எல்லாம் அரக்கர் கொட்டம் அடங்க வேண்டும் என்று தவம் செய்தார்கள். இவைதான் மந்தரையாக வந்து கைகேயி மனத்தைக் கலைத்தது என்பது முழுப்பொருள். 

Saturday, January 04, 2020

And whisper'd in the sounds of silence.....

Apparently the bhakths are going around saying the sun sounds Om. And in retaliation the non-bhakths have taken to saying how can there be sounds in space. 

There ARE sounds in space. We cannot hear them as there is no medium, such as, air or water for the vibrations to travel. So, the famous, "In space, no one can hear you scream." tagline of the movie Alien is true to that extent. 

However, there are other ways for us to hear them. All of space is not vacuum. There is interstellar gas, there is galactic dust. The sound transmitted by these are of such low frequency that we cannot hear them. 

Electromagnetic waves, such as Radio waves and Microwaves are aplenty in space. Electromagnetic waves can travel through space. By converting these waves into sound waves, you can hear the space sounds. Scientists employ this technique as one way of analyzing the data that they receive from space. 

Using this and a variety of other techniques there are plenty of space sounds that are available for us to hear. Scientists have been successful in even simulating the sound of the Big Bang!

   

NASA has released a compilation of space sounds that can be the background for any space themed video games or even for a Halloween party!

   

We even know how it sounds, when two black holes collide. Look out for that distinct ‘Wooop’ in this video.

    

 So, what about Sun, then? Of course we do have sounds from Sun. Here is a compilation of those.

   

Does that sound like Om? No. It does not. 

But next time someone says there is no sound in space, tell them there is. You just should listen. 

But, hey, that is exactly what my wife tells me. I should listen!

Friday, January 03, 2020

அழுதற் பொருட்டன்று அன்பு....

அயோத்தியா காண்டம். நகர்நீங்கு படலம். ராமனுக்குப் பட்டாபிஷேகம் என்ற செய்தி கேட்டு  மகிழ்ச்சியாக இருந்த அயோத்தி மக்கள் மேல் இடியாய் இறங்குகிறது, 'பட்டாபிஷேகம் தடைபட்டது. ராமன் பதினான்கு வருடங்கள் காட்டுக்குச் செல்கிறான்', என்ற செய்தி. வசிஷ்டர் அதைச் சொன்னதும் செய்வதறியாது திகைத்து நிற்கிறார்கள் மக்கள். 

அவர்கள் வருத்தத்தை பல பாடல்களில் சொல்கிறான் கம்பன். இந்தச் செய்தி தசரதனுக்கு எவ்வளவு கஷ்டமாக இருந்ததோ அம்மக்கள் எல்லாருக்கும் அதே போலக் கஷ்டமாக இருந்தது. புண்ணில் மேல் தீ பட்டாற்போல் இருந்தது. பெருங்காற்றில் வீழ்ந்த மரம் போல மண் மேலே விழுந்து அழுதார்கள் அம்மக்கள் என்றெல்லாம் அவர்கள் வருத்தத்தைச் சொல்கிறான். 

ஆனால் மக்கள் மட்டுமா கஷ்டப்பட்டார்கள்? இல்லை, அங்குள்ள பறவைகளும் மிருகங்களும் கூட ராமன் நகர் நீங்கப் போகிறான் என்பது அறிந்து கலங்கினவாம்.

கிள்ளையொடு பூவையழுத கிளர் மாடத்து
உள்ளுறையும் பூசையழுத வுருவறியாப்
பிள்ளையழுத பெரியோரை யென் சொல்ல
வள்ளல் வனம் புகுவானென்றுரைத்த மாற்றத்தால்.

பதம் பிரிச்சு எழுதினா அப்படியே பொருள் புரியும். 

கிள்ளையொடு பூவை அழுத, கிளர் மாடத்து
உள் உறையும் பூசை அழுத, உரு அறியாப்
பிள்ளை அழுத, பெரியோரை என் சொல்ல
‘வள்ளல் வனம் புகுவான்’ என்று உரைத்த மாற்றத்தால். 

கிள்ளைன்னா கிளி. பழங்களை மூக்கால் கிள்ளித் தின்பதால் அப்பெயர். பூவை என்றால் நாகணவாய்ப் பறவை. இன்னிக்கு நாம மைனா எனச் சொல்கிறோமே, அந்தப் பறவை. பூசை என்றால் பூனை.

வள்ளல் வனம் புகப் போகிறான். வள்ளல் என ராமனை ஏன் சொல்கிறான்? நேரடிப் பொருளாக தனக்குண்டான அரசுரிமையைத் தம்பிக்குத் தந்ததால் வள்ளல். ஆனால் கொஞ்சம் ஆழமாகச் சிந்தித்தால் அவன் அவதாரம். தன்னை நம்பி வருபவர்களை கைதூக்கி மேலே கொண்டு செல்லும் தன்மை உடையவன். அப்படி தந்து, பெறுபவர்களை உயர் நிலைக்குக் கொண்டு செல்வதனால் ராமன் வள்ளலாம். இதைத் தொடர்ந்து பல விதங்களில் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறான் கம்பன். 

அப்படிப்பட்ட வள்ளலாகிய ராமன் காட்டுக்குப் போகப் போகிறான் என்ற செய்தியைக் கேட்ட கிளிகள் அழுதன. கூட இருக்கும் மைனாக்கள் அழுதன.  வீட்டில் செல்லமாக வளர்ந்து வரும் பூனைகள் அழுதன. அவ்வளவு எல்லாம் ஏன்யா? தன் தாயின் வயிற்றில் இன்னமும் முழு உருவம் பெறாத பிள்ளைகள் அழுதனவாம். இவர்களே இப்படி வருத்தப்பட்டால் எல்லாம் தெரிந்த பெரியவர்களின் நிலையை சொல்லவும் வேண்டுமா என்கிறார் கம்பர். 

இதோட கூட இன்னுமொரு பாடலில் 

ஆவு மழுதவதன் கன்றழுத வன்றலர்ந்த
பூவு மழுதபுனற் புள்ளழுத கள்ளொழுகம்
காவு மழுத களிறழுத கால்வயப்போர்
மாவு மழுதன வம்மன்னவனை மானவே 

அதாவது 

ஆவும் அழுத அதன் கன்று அழுத அன்றலர்ந்த
பூவும் அழுத புனல் புள் அழுத கள்ளொழுகும்
காவும் அழுத களிறு அழுத கால்வயப்போர்
மாவும் அழுதன அம்மன்னவனை மானவே

புனல் புள் - நீரில் வாழும் பறவைகள். களிறு - யானை, கால்வயப்போர் மாவும் - தேர்க்காலில் பூட்டப்படும் போருக்குப் பயன்படும் வலிமையுள்ள குதிரைகள். மா என்றால் குதிரை என்றாலே ஹரியண்ணா எழுதிய கல்லா மா பதிவுதான் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது! 

ஓரறிவு உடைய பூக்கள் அழுதன, கள் ஒழுகும் சோலையில் இருக்கும் மரங்கள் அழுதன. ஐந்தறிவு கொண்ட பசுக்களும், அவற்றின் கன்றுகளும் அழுதன. நீரில் வாழும் பறவைகள் அழுதன. யானைகள் அழுதன. போரில் பயன்படும் தேர்களில் பூட்டப்படும் வலிமையான குதிரைகள் அழுதன. அவை எல்லாம் ராமனின் பிரிவைத் தாங்க முடியாத தசரதன் அழுததைப் போல அழுதன. 

இப்படி ஓரறிவு கொண்ட காவும் பூவும் முதல் ஆறறிவு கொண்ட மாந்தர் வரை எப்படி வருத்தப்பட்டாங்கன்னு சோகத்தைப் பிழிஞ்சு எடுக்கறார் கம்பர். ஆனா இதே சம்பவத்தை வேறு ஒரு காப்பியத்தில் எப்படிச் சொல்லறாங்க தெரியுமா? 

மூவுலகும் ஈரடியான் முறைநிரம்பா வகைமுடியத்
தாவியசே வடிசேப்பத் தம்பியொடுங் கான்போந்து

சிலப்பதிகாரம். ஆய்ச்சியர் குரவை. இங்க இளங்கோவடிகள் என்ன சொல்லறார்ன்னா. "அடேய் ராமா, தம்பியோட நீ காட்டுக்குப் போகப் போறயா? உன் காலில் கல்லும் மண்ணும் குத்திச் சிவந்து போகப் போகுதா? நல்லா வேணும்! அன்னிக்கு மாபலி கிட்ட போய் எனக்கு மூணு அடி நிலம் வேணும்ன்னு கேட்ட, அந்த நல்லவனும் நீயே அளந்துக்கோன்னு சொன்னான். ஆனா நியாயமா மூணு அடி அளந்துக்காம முறை கெட்டு மூவுலகையும் ரெண்டே அடியில் அளந்துக்கிட்டு மூணாவது அடியை அந்த மாபலி தலையிலேயே வைத்து அழுத்தினாய்தானே. அதான் இன்னிக்கு அந்த காலில் கல்லும் முள்ளும் குத்தி சிவந்து போகப் போகுது உனக்கு நல்லா வேணும்!" இப்படி ஆய்ச்சியர்கள் கேலியாய்ப் பாடுவதாய் எழுதி இருக்கிறார் இளங்கோவடிகள். 

இது அதிகப்பிரசங்கித்தனம் இல்லை. நல்ல நண்பனை கேலி செய்து, இப்போ சொல்லற மாதிரி சொல்லணும்ன்னா கலாய்ச்சு, கிண்டல் பண்ணி பேசற மாதிரி. பெனாத்தல் ஒரு சினிமா பார்த்துட்டு இதெல்லாம் படமான்னு விமர்சனம் போடுவான். உடனே தேடித் தேடிப் போய் பார்க்கிறதானே உனக்கு நல்லா வேணும் அப்படின்னு நான் கமெண்ட் போடுவேன். எங்களுக்குள்ள இந்த கொடுக்கல் வாங்கல் எல்லாம் ஒரு விளையாட்டு. அது மாதிரி ஆண்டவன் கிட்ட ரொம்ப உரிமை எடுத்துக்கிட்டு அவரையே கிண்டல் பண்ணறதும் உண்டு. இதுக்கு அசதியாடல்ன்னு பேரு. இதை இளங்கோவடிகள் மட்டுமில்லை. சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் தொடங்கி பலரும் இப்படி அசதியாடலைக் கையாண்டு இருக்காங்க. 

போகட்டும். இப்போ ஏன் இந்தப் பதிவுன்னா சமீபத்தில் தமிழகத்தில் ராமரை வணங்குவது வழக்கமா என்று சோஷியல் மீடியாவில் ஒரு பேச்சு வந்தது. இன்னிக்கு புலவர் கீரன் கம்பராமாயணம் பத்திப் பேசினதைக் கேட்டுக்கிட்டு இருக்கும் பொழுது, அந்தக் கேள்வி கேட்டவங்களுக்கு இதுதான் பதில் என மனத்தில் பட்டது. அதான் அவர் சொன்ன கருத்துகளை ஒட்டி இந்தப் பதிவினை எழுதினேன். 

கம்பராமாயணம் பொயு 12ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டதாகச் சொல்லறாங்க. அதாவது கிட்டத்தட்ட 900 வருஷத்துக்கு முன்னாடி. ஆனா அதுக்கும் ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னாடி எழுதப்பட்டது சிலப்பதிகாரம். அதிலும் ராமனைப் பற்றிக் குறிப்பு இருக்கு. குறிப்பு மட்டுமில்லை , வாமன அவதாரமும் ராம அவதாரமும் எடுத்தது திருமால்தான், அந்தத் திருமால்சீர் கேளாத செவியென்ன செவியே என அவரைப் போற்றிப் பாடி இருக்காங்க. 
  
ஆக, நம்ம ஊரில் ராமர் இரண்டாயிரம் வருஷமா இருக்காரு, புது வரவு எல்லாம் இல்லைன்னு தெரிஞ்சுக்குங்க. 

பாவம், எம்டியாருக்கு வந்த சோதனை!

ராஜநாயகம் எழுதறதை ஒரு பொழுதுபோக்காப் படிப்பேன். ரெண்டொரு சமயத்தில் தவறுகளைச் சுட்டிக் காட்ட ஒரே அழுகை என்பதால் அதையும் நிறுத்தி விட்டேன். ஆனால் இவர் எம் டி ராமநாதனைப் பற்றி எழுதியதைப்https://rprajanayahem.blogspot.com/2019/12/md.html ) படித்த பின்பு சும்மா இருக்க முடியவில்லை. 

எம் டி ராமநாதன் நல்லாப் பாடுவார். அது வரை சரி. டைகர் வரதாச்சாரியின் சிஷ்யர். அதிலும் சந்தேகமில்லை. ஆனால் "ராமநாதன் எந்த அளவுக்கு குருவை உள்வாங்கி செரித்துக்கொண்டார் என்றால்,அவருடைய மாறுகண் கூட இவருக்கும் வந்து விட்டது”, இதை எல்லாம் எந்த ஆதாரத்தோட பேசறார்ன்னு தெரியலை. சும்மா திண்ணையில் உட்கார்ந்துக்கிட்டு அடிச்சு விடற மாதிரி எதையோ சொல்லறார். இதுக்கு எல்லாம் எதாவது ஆதாரம் உண்டா?  போகட்டும். 

"தேவச பாகவதரின் மகனாக பாலக்காடு மஞ்சப்பராவில் பிறந்து” அவரோட அப்பா பேரு தேவசமும் இல்லை திவசமும் இல்லை. தேவேச பாகவதர். அதுவும் போகட்டும். தட்டச்சுப் பிழைன்னு இதை விட்டுடலாம்.  "MD ராமனாதனின் கச்சேரியைக் கேட்கும் போது மேடைக் க்சசேரி பந்ததி என்பது உருவானதற்கு முன்பு கர்னாடக சங்கீதத்தை எல்லோரும் இப்படித்தான் பாடியிருப்பார்களோ என்று தோன்றும்.” அது பத்ததி. பந்ததி எல்லாம் இல்லை. சரி, அதையும் தட்டச்சுப் பிழையில் சேர்த்துடலாம். 

"மயிலை கபாலீசுவரர் மீது ‘பரமகிருபாநிதே’ என்றும் ‘சம்போ மஹாதேவா’ என்றும் கீர்த்தனைகள் இயற்றியிருக்கிறார்.” இதில்தான் எனக்கு முக்கியமான பிரச்னை. இந்த இரண்டு பாடல்களைப் பற்றித் தேடிப் பார்த்து விட்டேன். என்னை விடுங்கள். சங்கீதம் தெரிந்தவர்களிடமும் கேட்டுவிட்டேன். அவர்களும் தெரியவில்லையே என்கிறார்கள். இப்படி எதுவும் அவர் இயற்றியதாகத் தெரியவில்லை. என்ன ராகங்களில் இயற்றியுள்ளார் போன்ற விவரங்கள் தெரிந்தால் அப்படி பாடல்கள் உள்ளதா எனத் தேடிப் பார்க்கலாம். இல்லை வழக்கம் போல சும்மா அடிச்சு விட்ட தகவலாய் இருந்தால் அதையும் நிர்ணயம் செய்து விடலாம். 

"பாகேஸ்வரி ராக ’சாகர சயனா’ இவர் இயற்றியது.” சரி. இதைச்  சொன்ன பிறகு, சில பத்திகள் தாண்டி, ஒரு வரி வருகிறது பாருங்கள்.  "முத்துசாமி தீட்சிதரின் நாட்டை ராக ’மஹா கணபதிம்’, ஸ்ரீ வரத தாசாவின் அடானா ராக ’ஹரியும் ஹரனும்’ இவர் பாடியதை கேட்பது ரசானுபவம்.”. தீக்ஷிதர் சரி. அது யாரு ஸ்வாமின் ஶ்ரீ வரத தாசா? அது பின்னாடி வருகிறது. "இவர் இயற்றிய எல்லா கிருதிகளும் வரத தாச என்ற முத்திரையைப்பெற்றிருக்கும்.வரதாச்சாரியின் தாசன் என்பதையே அது குறிக்கும். இவர் இயற்றிய எல்லா கிருதிகளும் வரததாச என்ற முத்திரையைப்பெற்றிருக்கும். வரதாச்சாரியின் தாசன் என்பதையே அது குறிக்கும்.” 

அதாவது முதலில் இவர் இயற்றியதாக இரண்டு பாடல்கள் பற்றி ஒரு வரி. பின்னர் சாகர சயனவிபோ பற்றி ஒரு வரி. அதன் பின்னர் யாரோ ஶ்ரீ வரத தாசா இயற்றியதாக ஒரு பாடல். ஆனால் அந்த ஶ்ரீ வரத தாசா என்பவர் யாரு? செந்தில் சொல்லற மாதிரி அந்த வாழைப்பழமே இதுதான் மாதிரி சுத்திச் சுத்தி என்னமோ எழுதி இருக்கார். எம்டியாரைப் பத்தின நல்ல கட்டுரை வேணுமானால் ரவி வர்மா அவர்கள் ஆங்கிலத்தில் எழுதியுள்ள இந்தப் பதிவையும்https://ramavarma.yolasite.com/vishwa-palam-shri-padmanabham.php ) இந்தப் பதிவையும்https://ramavarma.yolasite.com/unsung-genius---mdr.php) படிக்கலாம். 

விக்கியைப் பார்த்தும் கொஞ்சம் கூகிள்  எழுதினால் கூட கோவையாக எழுத முடியும். இப்படி அள்ளித் தெளித்தால் போல பத்து வரி எழுதி தன்னோட போட்டோவோட ஒரு பதிவு போட்டுக்கணும்ன்னு என்ன ஆர்வமோ. தெரியலை. 

Saturday, December 07, 2019

ராமன் அப்துல்லா

“யுவரானர், இந்த வழக்கு ஒரு ஜோடிக்கப்பட்ட வழக்கு” என்று தன் வாதத்தைத் தொடங்கினார் பரசுராமன். தமிழகத்தின் சிறந்த குற்றவியல் வழக்கறிஞர். வாதாட வந்தால் மணி நேரத்திற்குப் பல லட்சங்கள் வாங்கும் அளவு புகழ் பெற்றவர். வலதுசாரி கட்சி ஒன்றின் வெளிப்படை ஆதரவாளர் என்றாலும் தேவை என வந்துவிட்டால் இவரை அனைத்துக் கட்சியினரும் நாடுவது இவரின் திறமைக்குச் சான்று. பரசுராமன் ஆரம்பித்த விதத்தை ரசித்துக்கொண்டு குற்றவாளிக் கூண்டில் நின்றான் ரமேஷ்.

ரமேஷ் பிரபல தொழிலதிபர். ரமேஷ் பில்டர்ஸ் என்றால் எல்லாருக்கும் தெரியும். அதற்கு புற்றீசல் போல் எல்லா இடங்களிலும் இவர்கள் பெயர் தாங்கி வரும் கட்டடங்கள் மட்டும் காரணமில்லை. பிரபல எதிர்கட்சி அரசியல்வாதி ஒருவரின் பினாமி ரமேஷ் என்றும் அந்த அரசியல் தொடர்பைப் பயன்படுத்தி தனக்கு தேவையான நிலங்களை அபகரித்தும் மிரட்டி வாங்கியும்தான் தன் கட்டுமான சாம்ராஜ்யத்தை நிறுவி இருக்கிறான் என்பதும் பரவலான பேச்சு. இன்று நடக்கும் வழக்கும் அது போலத்தான்.

இணைந்த கரங்கள் என்ற பெயரில் ஒரு தொண்டு நிறுவனம் நடத்தி வருபவர் அப்துல்லா. தன் இடமொன்றில் ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு இலவசப் பள்ளி ஒன்றை நடத்தி வருகிறார். அந்த இடத்தைக் காலி செய்யும்படி மிரட்டியதாகவும் அந்த வாக்குவாதம் வலுத்து ரமேஷ் கத்தியால் அப்துல்லாவைக் குத்தி இப்பொழுது அப்துல்லா மருத்துவமனையில் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டு இருக்கிறார் என்பது இந்த வழக்கு. உண்மையும் அதுதான். பரசுராமனைப் பிடித்தால் எளிதில் வெளி வந்து விடலாம் என்று செலவுக்குக் கவலைப்படாமல் அவரை நாடினான் ரமேஷ்.

“இதுதானே நீங்கள் குத்தியதாகச் சொல்லப்படும் கத்தி?” என ரமேஷைக் கேட்டார் பரசுராமன்.

“ஆமாம்.”

“யுவரானர், அப்துல்லாவின் கழுத்தில் இருந்து வயிற்றின் இடப்பகுதி வரை குத்திக் கிழித்து இருப்பதாக மருத்துவ அறிக்கை சொல்கிறது. இந்தக் கத்தி, கூர்க்கா இனத்தவரால் பயன்படுத்தப்படும் கூக்ரி என்ற கத்தி. இதன் வெட்டும் பகுதி வளைந்திருப்பதால் இதனைக் கொண்டு குத்தினால் வெட்டு ஆழமாக விழும். இந்தக் கத்தியைக் கொண்டு அறிக்கையில் சொல்லப்படும் படி குத்தினால் கழுத்தில் இருக்கும் ரத்த நாளங்கள் வெட்டுப் பட்டு ஆள் பிழைக்க வழியே இல்லை. நீங்களே பாருங்கள்” எனப் பேசிக் கொண்டே பரசுராமன் தன் கையில் இருந்த கத்தியால் ரமேஷின் கழுத்தைக் கிழித்தார். அங்கேயே துடித்து விழுந்தான் ரமேஷ். 




அவனுக்கு மட்டும் கேட்குமாறு பரசுராமன் சொன்னார்..

"ஏண்டா காசு இருந்தா எந்த வக்கீலும் வாலாட்டுவான்னு நினைச்சியா? அப்துல்லா என் பையனுக்கு காட்பாதர் - அதைக்கூடவா விசாரிக்க மாட்டே?"

ஐம்பதாண்டு கால உயிர்நண்பர் அப்துல்லா உயிர் பிழைத்து வர வேண்டும் என்ற பிரார்தனையோடு கண்கள் கலங்கியபடி விலங்குக்குக் கை நீட்டினார் பரசுராமன்.

Friday, October 25, 2019

நல்லாப் படம் எடுத்த நாகஸ்வரம்!

முன்னர் எனக்கு நாகஸ்வரத்தைக் கேட்கவே பிடிக்காது. கல்யாண மண்டபங்கள் போன்ற இடங்களில் மற்ற சத்தங்களோடு கலந்து கேட்பதினால் அதன் அழகு தெரியாமலேயே இருந்தது. கர்நாடக சங்கீதத்தை கேட்க தொடர்ந்து முயற்சி செய்யும் பொழுது என்னை இழுத்துக் கொண்டது இந்தக் கருவி. இன்றைக்கு நாகஸ்வரம் சத்தம் கேட்டாலே நின்று கேட்டுவிட்டுப் போகும் அளவுக்கு மாறிவிட்டேன். 

ஆனால், இந்த இசைதான் பிடித்திழுத்ததே தவிர நாதஸ்வரமா நாகஸ்வரமா என்று பெயர்குழப்பத்தில் தொடங்கி இது பற்றி ஒன்றுமே தெரியாமல் இருந்த எனக்கு மயிலை கார்த்திகேயன் அவர்களின் செயல்விளக்க விரிவுரை ஒன்றின் காணொலி இன்று கிடைத்தது. கார்த்திகேயன் பாரம்பரிய இசைக் குடும்பத்தில் இருந்து வந்திருக்கும் ஓர் இளம் நாகஸ்வர வித்வான். மிக மிக உயரத்தை அடையக் கூடிய திறமை கொண்டவர். இவர் வாசிப்பைக் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கலாம். அவ்வளவு அருமையாக வாசிப்பார். இவரின் இந்த விரிவுரை பற்றிச் சுருக்கமாக ஒரு வரியில் சொல்ல வேண்டும் என்றால் நான் சொல்வது கர்நாடக இசை பற்றி ஆர்வம் கொண்டவர்கள் தவறவிடாமல் கட்டாயம் பார்க்க வேண்டிய விரிவுரை இது. பாருங்கள். 

நாதஸ்வரமா நாகஸ்வரமா என்று பெயரில் தொடங்கி (நாகஸ்வரம்தான்), நாகஸ்வரத்தின் வகைகள், அக்கருவியோடு தொடர்புடைய புராணக் கதைகள், அக்கருவியின் பாகங்கள், அதன் பெயர்கள், எப்படி வாசிக்க வேண்டும், எப்படிப் பயிற்சி எடுக்க வேண்டும், இக்கருவியை கோயிலில் வாசிக்க வேண்டிய முறைகள், நாகஸ்வரத்திற்கேயான இசை வகைகளான அலாரிப்பு, மல்லாரி போன்றவை பற்றி என்று படிப்படியாக விளக்கி நமக்குப் புரியச் செய்கிறார் கார்த்திகேயன். 

செயல்விளக்க விரிவுரை என்பதால் பேசுவதோடு நிற்காமல் எங்கெல்லாம் வாசித்துக் காண்பிக்க முடியுமோ, அங்கெல்லாம் வாசித்துக் காண்பித்து நமக்குப் புரியச் செய்கிறார். சும்மாவே இவர் வாசிப்பு கேட்கச் சுகம்தான். இப்படி விளக்கத்துடன் கேட்கும் பொழுது இன்னமும் ரசிக்க முடிகிறது. சஹானாவில் ஆரம்பித்து சங்கராபரணம், ஷண்முகப்ரியா, நாட்டைக் குறிஞ்சி, ஹிந்தோளம், மல்லாரி வகைகள் என வாசித்தது அனைத்தும் அருமை. அது போக சமயத்தில் பாடியும் காட்டுகிறார். இவர் வாய்ப்பாட்டுக் கச்சேரியே செய்துவிடலாம்! வாசித்துக் காண்பிக்கும் பொழுதும் தான் செய்திருக்கும் சில உத்திகளைப் பற்றிப் பேசும் பொழுது அவர் முகத்தில் தெரியும் ஆர்வமும் மகிழ்ச்சியும் நம்மையும் தொற்றிக் கொள்கின்றன. 

இவருடன் இணைந்து தவில் வாசிக்கும் ஜி.சிலம்பரசன் இடையிடையே தவில் வாசிப்பவரின் பார்வையில் இருந்து சொன்ன கருத்துகளும் அருமையாக இருந்தன. முன்பு நாகஸ்வர வித்வானும் தவில் வித்வானும் ஒரு அணியாகவே இருப்பார்கள், கிட்டத்தட்ட கணவன் மனைவி போன்ற ஜோடி அவர்கள் அதனால் குறிப்பறிந்து வாசிப்பது எளிதாக இருக்க முடிந்தது, தவிலில் உருட்டுச் சொல் என்ற வாசிப்பு முறை இன்று மறைந்து வருவது பற்றி எல்லாம் அவர் பேசியது குறிப்பிடத்தக்கது. இன்று முன்னணி பாடகர்கள் தங்களுக்கு இசைவாக இருக்கும் பக்கவாத்திய வித்வான்களோடு கச்சேரி செய்யும் பொழுது அந்தக் கச்சேரி ஒரு கூடுதல் ஈர்ப்போடு இருப்பதை நாம் காண்கிறோம். அவர்களும் முடிந்த வரை இந்த பக்கவாத்திய வித்வான்களோடு கச்சேரி செய்ய விரும்பவதும் இயல்பாக நடப்பதே. 

கர்நாடக இசையில் குழூஉக்குறிகள் அதிகம். மற்றவர்கள் ஒன்று இக்குறிகளை அதிகம் பயன்படுத்தி நம்மை அந்நியப்படுத்தி உரையைப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் செய்துவிடுவார்கள் அல்லது மொத்தமாக தவிர்த்து உரையை நீர்த்துப் போகச் செய்துவிடுவார்கள். ஆனால் சொல்ல வேண்டியவற்றைச் சொல்லி, அதற்கு அழகாக விளக்கமும் தந்து நல்லபடி புரியச் செய்கிறார் கார்த்திகேயன். முறையாக கர்நாடக சங்கீதம் கற்றுக் கொள்ளாத என் போன்றவர்கள் சார்பாக இதற்கு ஒரு தனி நன்றி. 

இரண்டு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக கவனம் சிதறாமல் பார்க்க முடிந்தது என்றால் அதற்குக் காரணம் கார்த்திகேயனின் தயாரிப்பு. பேச வேண்டியது பற்றி குறிப்புகள் இல்லாமல், ஒரு ஒழுங்கு இல்லாமல் தோன்றுவதைப் பேசுவோர் உண்டு. அல்லது பேச வேண்டிய உரையை எழுதிக் கொண்டு வந்து படிப்போரும் உண்டு. இவ்விரண்டு வகை விரிவுரைகளுமே நமக்கு ஒட்டாமல் போய்விடும். ஆனால் என்ன பேச வேண்டும் என்பதைக் குறிப்புகளாக எடுத்துக் கொண்டு அவற்றை விரித்துப் பேசிய விதம் மிகவும் பாங்காக இருந்தது. அவரின் இம்முயற்சிக்கு என் நன்றி. 

காணொலியின் ஒலித்தரம் அவ்வளவு சரியாக இல்லாதது ஒரு சிறிய குறைதான். நிகழ்ச்சியின் ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் அடுத்த முறை இதனை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். நிகழ்வின் காணொலியைப் பகிர்ந்து கொண்ட பாடகர் ரித்விக் ராஜாவுக்கு நன்றி. 

When I started listening to Carnatic music, I could not stand the sound of Nagaswaram. I think the loud music, along with other noises in a closed environment such as a marriage hall, kind of put me off. However as I listened to Carnatic music more and more, I was able to appreciate the beauty of this instrument and the nuances that are unique to this instrument. Today, I cannot but stop and listen to a song well played on a Nagaswaram wherever I listen to it. 

Though I enjoy it much, I do not have any knowledge about this instrument at all. In fact the confusion starts even with its name - is it Nadhaswaram or Nagaswaram?! Today, I got an opportunity to listen to a lecdem by Mylai Karthikeyan that gave me a very good understanding of this instrument. And if I have to say one line about this lecdem, I would say if you are interested in Carnatic music, you should listen to this lecdem. Karthikeyan is an young and upcoming Nagswaram player who is destined for great glory. Music runs in his blood and you can see that in his infectious enthusiasm. 

He starts from the name of the instrument (it is Nagaswaram) and goes on to explain how this instrument evolved, the mythological stories associated with this instrument, its parts, how does it work, what are the conventions that are followed when it is played in temples, the special musical pieces that are played on this instrument such as Alarippu, Mallari etc. He does all this in easy steps so that we do not get lost in the volume of information he is trying to impart. 

Wherever possible, he also plays the concept that he is talking about so that we are able to appreciate the concept better. If not for anything else just to listen to his Sahana, Shankarabharanam, Shanmukhapriya, Nattai Kurunji, the various types of Mallari, etc. this lecdem is a must listen. At times, he also sings and he does that so beautifully that if he takes up vocal music, he would give the current crop of vocalists a run for their money.  I simply loved to see how happy he was when he played on the instrument and the enthusiasm that he shows when he talks about some nuances he has made is adorable. 

G. Silambarasan, the Thavil player accompanying Karthikeyan, interjected at times and provided his point of view. He explained how the Nagaswaram and Thavil players were always an inseparable team in yesteryears and how it helped the musicians anticipate each other. Today we see this relationship among the leading vocalists and their preferred accompanists. The standard of the concert goes up a notch when the preferred team played together and naturally the vocalists prefer to be partnered with their favorites too. Another important point that Silambarasan talked about was the vanishing type of Thavil playing called ‘Uruttu Chol’ that is played after a ragam is played by the Nagaswaram artist. He played a sample of that as well to demonstrate it. 

Carnatic music is full of jargons. So in a typical lecdem, either there is an abundance of it and a common listener feels excluded or the lecture is devoid of them and becomes too diluted. But here Karthikeyan does not shy away from jargons but explains them and often demonstrates what he is talking about so that the listener understands. This helped me for sure as I have not learnt Carnatic music. A special thanks to him for that. 

The main reason to have us captivated for more than two hours is his preparation. Often we see a speaker comes to the stage without any preparation and rambles what comes to his mind then, often either about himself or how a legendary musician appreciated the talent of the speaker or comes with the entire speech written and read from it. Both these, lose the interest of the audience very quickly. Karthikeyan had clear notes on what he needed to speak on and referred to them during his speech. But the delivery itself was extempore and so was very natural. Another special thanks here for eschewing the disclaimers made with fake humility that are omnipresent in such lecdems. 

As improvements, the audio quality of the recording could have been better. And when he shows some parts of the instrument, close ups of those parts would have helped. May be this could have been a simple powerpoint running behind him on a screen. The organizers can see how best to improve the user experience in future lecdems. 

Thanks to Vidwan Rithvik Raja for sharing this video recording. 

Friday, September 13, 2019

பயணப்படியும் பரலோகப் பயணமும் பின்னே பஸ் ஆல்டரினும்

எனக்கு ஒரு மேலாளர் இருந்தார். தொழில் சம்பந்தப்பட்ட நுணுக்கங்களை எனக்குச் சொல்லித் தந்தவர். அதோடு கூடவே விதிகளை நமக்கேற்ற மாதிரி எப்படி வளைத்துக் கொள்வது என்பதையும் சொல்லித் தருவார். கை நிறைய சம்பளம் வாங்கினாலும் இப்படிச் செய்கிறாரே என நாம் யோசிக்கும் அளவு இது போல விதிகளை வளைப்பதில் வல்லவர்.
அலுவல் காரணமாக மேற்கொள்ளப்படும் பயணங்களில் ஏற்படும் செலவினை சமாளிக்கப் பயணப்படி தருவது வழக்கம். பொதுவாக ஒரு நாளைக்கு இவ்வளவு என்பதுதான் கணக்கு. அந்தத் தொகையை விட அதிகமாகச் செலவழித்தோமானால் அதை நம் கையிலிருந்து தர வேண்டும். அதை விடக் குறைவாகச் செலவு செய்தால் மீதி இருப்பது நமக்கு. இதுதான் கணக்கு. நம்ம மேலாளர், அவர் பெயரை ராஜன் என்று வைத்துக் கொள்வோமே, எப்படிக் குறைவாகச்  செலவு செய்வது என்பதை ஒரு கலையாக மாற்றி இருந்தார். டாலர், பௌண்ட் என்பதைப் போல தினப்படி என்பதை ஒரு நாணய முறையாக கொண்டிருப்பார். அந்த பெட்டி இவ்வளவு டாலர் விலை, அந்த சட்டை இவ்வளவு டாலர் என்பதைக் கூட மூன்று நாள் தினப்படி, நாலு நாள் தினப்படி என்று சொல்லும் அளவுக்கு அவருக்குத் தினப்படி மோகம்.
வெளியூர் செல்லும் பொழுது சாப்பாடிற்கு என்று ஒரு பெட்டியைக் கொண்டு வந்துவிடுவார். அதில் சிறிய குக்கர், பருப்பு, அரிசி, ரசப்பொடி என சமைக்கத் தேவையான அத்தனை உபகரணங்களும் இருக்கும். கூடவே மேகி நூடில்ஸ், உடனடி பொங்கல், உடனடி பிசிபேளாபாத் போன்ற ஆயத்த உணவுப் பொட்டலங்களையும் வைத்திருப்பார். நம்ம ஊர் உணவு உண்பதற்கான வழியும் ஆச்சு, கூடவே வெளியில் சென்று அதிக விலை கொடுத்து உண்ண வேண்டிய கட்டாயத்தையும் தடுத்தாற்போல் ஆச்சு. நம்மையும் சாப்பாட்டுக்கு அழைப்பார் ஆனால் வெறும் கையுடன் போய் விட முடியாது. நாம் கொண்டு வந்திருக்கும் ஆயத்த உணவு பொட்டலங்களைத் தந்துவிட வேண்டும். அத்தனை கறாராக இருப்பார்.
முதன் முறை அவருடன் வெளிநாடு செல்ல நேர்ந்த பொழுது விமானம் புறப்பட வேண்டிய நேரம் காலை மூன்று மணி. ஆனால் முந்திய இரவு பத்து மணிக்கெல்லாம் விமான நிலையம் வரச்சொல்லி விட்டார். சீக்கிரம் குடிவரவுச் (Immigration) சோதனைகளை முடிக்க வேண்டும் கிளம்பு கிளம்பு என்று அவசரப்படுத்தினார். ஏன் என்று தெரியாவிட்டாலும்  மேலாளர் சொல்கிறார் என்று சீக்கிரமே அத்தனை சோதனைகளையும் செய்து உள்ளே சென்று விமானம் ஏறும் நேரம் வரை தேவுடு காத்தோம். ஆனால் திரும்ப வரும் பொழுது மெதுவாகப் போகலாம் என்ன அவசரம் என்று ரொம்பவும் நிதானமாக இருந்தார். எங்கள் விமானத்தில் இருந்தவர்களிலேயே நாங்கள்தான் கடைசியாக குடிவரவு சோதனைகளை முடித்துக் கொண்டு இந்தியாவிற்குள் நுழைந்தோம்.
என்னால் சும்மா இருக்க முடியாமல், “ஏன் போகும் போது அவ்வளவு அவசரப்படுத்தினீர்கள் ஆனால் இறங்கிய பின் இத்தனை நிதானம்? எனக்கேட்டேன். ராஜன் உடனே “போகும் பொழுது நடு இரவுக்கு முன் குடிவரவுச் சோதனை செய்தோமானால் அன்றைய தேதியில் முத்திரை குத்தி விடுவான். பன்னிரெண்டு மணிக்குப் பின் அடுத்த நாள் முத்திரை வந்துவிடும். ஆகவே முன்னரே சென்றுவிட்டோமானால் ஒரு நாள் தினப்படி அதிகம்  கிடைக்கும். திரும்ப வரும் பொழுது நிதானமாக நடுநிசிக்குப் பின் குடிவரவுச் சோதனையை செய்தோமானால் அதே போல் அடுத்த நாள் முத்திரை விழும். இன்னுமொரு நாள் வெளிநாட்டில் இருந்த கணக்கில் ஒருநாள் தினப்படி அதிகம் கிடைக்கும். எனவேதான் போகும் பொழுது அவசரமும் இறங்கிய பின் நிதானமும். புரிந்ததா என்றார்!” 
இதற்காகவே அதிக செலவுகள் ஏற்படும் ஐரோப்பியப் பயணங்களைத் தவிர்த்து ஆப்பிரிக்கா ஆசிய பயணங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பார். எந்த நேரமும் பயணம் செய்யத் தயாராக இருப்பார்.  இப்படிச் சேர்த்த பணத்தை வைத்தே மூன்று நான்கு வீடுகளை வாங்கிய சமர்த்தர் ராஜன். இவர் அளவு இல்லை என்றாலும் தானே சமைத்துச் சாப்பிட்டு அதிகம் செலவு செய்யாமல் தினப்படியை சேர்த்து முதலீடு செய்தவர்கள் இந்தத் தொழிலில் அநேகர் உண்டு. இவர்கள் செய்யாத செலவுக்கு ரசீது தருவது, அல்லது முன்பதிவு செய்த ரசீதை வைத்துக் கொண்டு பயணப்படி வாங்கி விட்டு பயணம் செய்யாமல் முன்பதிவை ரத்து செய்வது போன்ற தகிடுதத்தங்கள் செய்யமாட்டார்கள். விதிகளை மீறாமல் எவ்வளவு சேமிக்க முடியும் என்பதுதான் இவர்கள் குறிக்கோள்.
ஆனால் எத்தனுக்கும் எத்தன் இவ்வுலகில் உண்டு என்பதற்கு உதாரணமாக கணக்குவழக்குப் பிரிவில் குமார் என்று ஒருவர் இருந்தார். எவ்வளவு கவனமாக கணக்கு வழக்குகளை எழுதித் தந்தாலும் அதில் எதாவது குற்றம் கண்டுபிடித்து கேள்விகள் கேட்பதில் சமர்த்தர். இந்த ஹோட்டலில் காலையுணவு தருவார்களே, அந்த வாடிக்கையாளரின் அலுவலகத்தில் அனைவருக்கும் மதிய உணவு உண்டே அப்பொழுது நாம் ஏன் முழு தினப்படி தரவேண்டும் என்றெல்லாம் கேள்வி கேட்பார். ராஜனின் திட்டத்தை முறியடிக்க இவர் குடிவரவு முத்திரையில் தேதியை மட்டும் பார்க்காமல் நேரத்தையும் பார்த்து கேள்வி கேட்பார். வெளியூர் செல்லவே ஆளைத் தேடும் நிலைமையில் இருக்கும் மேலாளர்கள் இவரைக் கட்டுப்படுத்தி வைப்பதில் மிகவும் சிரமப்படுவார்கள்.
இந்த பயணப்படி கதைகள் இன்று நினைவுக்கு வரக் காரணம் மற்றுமொரு பயணப்படி கதையை படித்ததினால்தான். மனிதன் நிலவில் காலடி வைத்தது 1969 ஆம் ஆண்டு. இவ்வருடம் அந்நிகழ்வு நடந்து ஐம்பது வருடங்கள் ஆனதால் அது குறித்து ஏராளமான கட்டுரைகள் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. நிலவுக்கே போய் வந்தாலும் நம் அரசு அலுவலங்களின் சிகப்பு நாடாவில் இருந்து தப்ப முடியாது என்ற ஒரு கட்டுரை மிக சுவாரசியமானது. நிலவில் இருந்து திரும்பிய பின்னர், ஹவாய் தீவுகளில் கரையேறிய விண்வெளி வீரர்கள் அங்கு சுங்கப் படிவத்தை நிரப்பி அவர்கள் அனுமதி பெற்ற பின்னரே அமெரிக்காவில் நுழைய முடிந்தது. ப்ளோரிடா மாநிலத்தின் கேப் கென்னடியில் இருந்து கிளம்பி நிலவின் வழியாக ஹானலூலூ வந்தடைந்ததாகவும் தங்களுடன் நிலவில் இருந்து கொண்டு வந்திருக்கும் கற்களும் துகள்களும் இருப்பதாக படிவத்தில் எழுதி விண்வெளிக்கு சென்ற நீல் ஆர்ம்ஸ்டிராங், பஸ் ஆல்டரின் மற்றும் மைக்கேல் காலின்ஸ் கையொப்பமிட்ட சுங்கப் படிவம் இவர்கள் நிலவில் இறங்கியதன் 40ஆவது வருடக்கொண்டாட்டங்களின் பொழுது வெளியிடப்பட்டது. 

மேலும் தேடும் பொழுது, விண்வெளிக்கு சென்று வந்த பின் பஸ் ஆல்டரின் பயணப்படி கேட்டு எழுதிய படிவமும் கிடைத்தது.  
20 நாள் பயணமாக ஹ்யூஸ்டனில் இருந்து கிளம்பி கேப் கென்னடி வழியாக நிலவுக்குச் சென்று பசிபிக் பெருங்கடலில் வந்து விழுந்து ஹவாய் வழியாகத் திரும்ப ஹ்யூஸ்டன் வந்ததற்கு வெறும் 33 டாலர்தான் பயணப்படியா என்று நினைத்தேன். பயணம் செய்ய ராக்கெட், தங்கிட விண்கலம், உண்ண உணவு எல்லாம் அரசு தரும் பொழுது என்ன செலவாகிவிடும், எதற்குப் பயணப்படி என்று கேட்கும் நாஸாவின் குமார் சார் குரல் மனத்தினுள் அசரீரியாய் ஒலித்தது. கேள்வி கேட்பதை நிறுத்திவிட்டு கட்டுரையை எழுதிவிட்டேன். 
  1. Buzz Aldrin’s Travel Voucher Courtesy – https://www.quora.com/How-much-was-Neil-Armstrong-paid-to-land-on-the-moon/answer/Andy-Burns-22?ch=99&share=c89b3a53&srid=RcoL
  2. Apollo 11 Customs Form Courtesy – https://www.thevintagenews.com/2019/03/25/apollo-11-customs/ 
சொல்வனம் மின்னிதழுக்காக எழுதியது - https://solvanam.com/2019/08/28/பயணப்படியும்-பரலோகப்-பயண/


Monday, September 02, 2019

சுந்தர காண்டத்து சூட்சுமம் தெரியுமா?

வழக்கம் போல் ட்விட்டரில் வளர்த்த வம்புதான். 

அன்பர் @mosqueraider இன்று எதற்காகவோ நட்புக்காக என்ற திரைப்படத்தில் வரும் சின்னச் சின்ன முந்திரியா என்ற பாடலை கேட்டாராம். ரொம்பவே உன்னித்து கேட்டார் போல. அதனால் பாடல் வரிகளில் அவருக்கு ஒரு சந்தேகம். பாடலில் சுத்துது சுத்துது செவ்வரி வண்டு, சுந்தர காண்டத்துச் சூட்சுமம் கண்டு என்ற ஒரு வரி வருகிறது. அதற்கு என்ன பொருள் என அவர் ட்விட்டரில் கேட்க, அதை சில பலர் நண்பர் @ragavanG அவர்களிடம் கொண்டு வந்து சேர்த்துவிட்டனர்.  ஜிரா இது மெட்டுக்கு உட்கார வைக்கப்பட்ட சொற்களாகத்தான் தெரிகின்றன என்றார். 

நம்ம கை சும்மா இருக்காமல் நான் வேணா இதற்கு விளக்கம் சொல்லட்டுமா என்று கேட்கப் போக, விளைவு இந்தப் பதிவு.

சுந்தர காண்டத்தில் என்ன நடந்தது என்றால் உடனே ராமன் சொல்லி அனுமன் இலங்கைக்குச் சென்றான், சீதா தேவியைக் கண்டான், ராவணன் சபையில் வம்பிழுத்து வாலில் தீயை வைக்கும் படிச் செய்தான், இலங்கையை எரித்தான், மீண்டும் ராமனிடம் வந்து கண்டேன் சீதையை என்றான். இப்படிப் பாட்டுப் புத்தகத்தில் வரும் கதைச் சுருக்கம் மாதிரி சொல்லுவாங்க. அதிலும் இந்தக் கண்டேன் சீதையை என்பதை எல்லாரும் சொல்லிச் சொல்லி ஆயிரம் முறையாவது கேட்டு இருப்போம். கம்பன் கண்டேன் சீதையை என்று சொல்லவே இல்லை. 

அவன் சொன்னது

கண்டனென் கற்பினுக்கு அணியைக் கண்களால்
தெண்திரை அலைகடல் இலங்கைத் தென் நகர்
அண்டர் நாயக! இனி துறத்தி ஐயமும்
பண்டு உள துயரும் என்று அனுமன் பன்னுவான்

இந்தப் பாட்டைப் பத்தி எழுதிக்கிட்டே இருக்கலாம். இங்க இருந்து இலங்கைக்குப் பறந்து போனேனா, போன வழியில் என்ன ஆச்சு தெரியுமான்னு வளவளன்னு கதை சொல்லலை. ராமனுக்கு கவலையா இருக்குமே அதனால விஷயத்தை எவ்வளவு எளிமையா, எவ்வளவு சீக்கிரம் சொல்லிட முடியுமோ அப்படிச் சொல்லிடலாம்ன்னு மொதல் வார்த்தையா பார்த்துட்டேன்னு சொல்லறான். போன காரியம் முடிஞ்சுது. பார்த்துட்டேன், கற்புக்கே அணியாக இருக்கும் அன்னையை, அதுவும் என் இரு கண்களால் என்று ஆரம்பித்தானாம். சீதை என்று ஆரம்பித்தால் கூட அவளுக்கு என்ன ஆச்சோன்னு ராமன் மனசு சங்கடப்படுமே என்பதால் இப்படி ஒரு வரிசையில் சென்று வந்ததைச் சொல்கிறானாம். எப்படி எல்லாம் தோணுது பார்த்தீங்களா நம்ம கம்பனுக்கு. 

ஆனா இன்னிக்கு நமக்கு இந்தப் பாட்டு வேண்டாம். ரெண்டு பாட்டு பின்னாடி போகலாம். 

ராமனுக்குக் கவலை. சீதைக்கு என்ன ஆச்சோ, அவள் உயிரோடுதான் இருக்கிறாளோ? இல்லையோ என வருந்திக் கொண்டு இருக்கிறான். இலங்கையில் இருந்து திரும்பிய அனுமன் அங்கு வருகிறான். வந்த உடனே ஒரு வேலை செய்கிறான், அதைப் பார்த்து ராமனுக்குப் போன உயிர் திரும்ப வந்துவிட்டது. என்ன செஞ்சான்னா, எப்போதும் போல ராமனின் காலடியில் விழுந்து வணங்காமல், சீதை இருக்கும் தென்திசையை நோக்கி விழுந்து வணங்கினானாம். கம்பன் வார்த்தைகளில்

எய்தினன் அனுமனும். எய்தி, ஏந்தல் தன்
மொய்கழல் தொழுதிலன். முளரி நீங்கிய
தையலை நோக்கிய தலையன் கையினன்
வையகம் தழீஇ நெடிது இறைஞ்சி வைகினன் 

அனுமன் திரும்பி வந்தான். வந்து, பெருமையில் சிறந்த ராமனின், வீரக்கழல்களை அணிந்த கால்களைத் தொழாமல், தாமரை மலரில் இருந்து அவதரித்த சீதை இருக்கும் இடத்தை நோக்கிய தலையும், தலை மேல் கூப்பிய கைகளை உடையவனுமாய் பூமியில் விழுந்து வணங்கினான். இதான் பொருள். இதைப் பார்த்த ராமன், அனுமன் வாயைத் திறக்கும் முன்பே சீதை நலமாக இருப்பது அறிந்து மகிழ்ந்தான். 

ஏந்தல் - உயர்ச்சி, முளரி - தாமரை, வையகம் தழீ - நிலத்தில் விழுந்து இப்படிச் சில சொற்களுக்கு மட்டும் பொருள் புரிந்தால் நேரடியாக கம்பன் எழுதினதையே வாசித்து விடலாம். கம்ப ராமாயணப் பாடல்கள் அவ்வளவு எளிது. 

இதில் மொய்கழல் என்பதற்கு இன்னும் ஒரு விளக்கம் தருவார்கள். ராமனின் கால்கள் பார்ப்பதற்குத் தாமரை மலர் போல் இருப்பதால் அவற்றை வண்டுகள் மொய்க்குமாம். அப்படி வண்டுகளால் மொய்க்கப்பட்ட திருவடிகள் என்றும் கொள்ளலாம் என்பார்கள். 

இதைத்தான் நம்ம பாடலாசிரியர் காளிதாசன் எடுத்துக்கிட்டாரோ என்னவோ. எப்படி ராமனின் பாதங்களை தாமரை என்று நினைத்து வண்டுகள் மொய்த்தனவோ அப்படி நம்ம திரைப்பட நாயகியைக் கண்டு அவள் அன்றலர்ந்த மலரோ என நினைத்து ஏமாந்து அவளைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்து மொய்த்தனவாம் இந்தச் செவ்வரி வண்டுகள். சூட்சுமம் என்ற சொல்லுக்கு நுட்பம், திறமை என்ற பொருள் உண்டு. நம்ம வண்டுகளுக்கு இப்படி ஏமாந்து போய் மொய்க்கும் திறமை எங்க இருந்து வந்ததுன்னு யோசிக்காதீங்க. அவங்களுக்கு கம்பராமாயணத்தில் இப்படி ஏமாந்து மொய்த்த வண்டுகளிடமிருந்து இந்தத் திறன் வந்திருக்கின்றது என்கிறார் பாடலாசிரியர்! 

ஜிரா இப்படி எல்லாமா யோசிச்சுப் பாட்டு எழுதி இருப்பாருன்னு நினைக்கறீங்கன்னு கேட்டுட்டார். எனக்கும் அப்படி எல்லாம் இருந்திருக்காது என்றாலும் நாயகியை பூவாய் நினைத்து மொய்த்த வண்டு என்றதும், கூடவே சுந்தர காண்டம் என்றும் சொன்னதால் உடனடியாக நினைவுக்கு வந்தது மொய்கழல் தொழுதிலன் என்பதுதான். அவர் என்ன நினைச்சு எழுதினாரோ ஆனா அதனால  திரும்பவும் இந்த இரண்டு பாடல்களைப் படித்துப் பரவசம் அடைய எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைச்சுது. அதுக்கு அவருக்கும், கேள்வி கேட்ட அன்பருக்கும், அதை நம்ம பார்வைக்குக் கொண்டு வந்த நண்பர்களுக்கு நன்றியும் சொல்லியே ஆகணும். 

எனக்கு அந்தப் பாட்டைப் பார்த்தே, கேட்டே ஆகணும் என்று அடம் பிடிப்பீர்களானால் உங்களைக் காப்பாற்ற அந்த ராமனாலும் முடியாது - https://youtu.be/wXc1oZ3lziM

Thursday, April 11, 2019

'MrudangAunrAgam' - A Deeper Understanding of the Art of Mrudangam Accompaniment

I love listening to lecture demonstrations by the Carnatic musicians. As I have never learnt Carnatic music, a lot of what they say goes over my head. But the little I understand gives me a bit more to appreciate the music better. When some subtle nuances in a song are explained well, it improves my appreciation of the song the next time I listen to it. 
R.K. Shriramkumar’s lectures are my favorite because of his content and delivery. But when I listen to a lot of others, I feel frustrated because of various reasons. A general lack of preparation, not having a structure, having too much content that cannot be done justice in the given time, struggling to find the audio clips that they want to share, letting the audio clips run for much longer than needed, discussing with fellow presenters on stage as to what to sing, unnecessary personal anecdotes… the list is endless. A recent lecture by the renowned Mrudangam player Manoj Siva was a pleasant surprise. 
Manoj delivered a lecture titled 'MrudangAunrAgam' on ‘A Deeper Understanding of the Art of Mrudangam Accompaniment’. I was very impressed with the preparation that had gone in to this lecture. The right amount of content for a two hour lecture and he had even decided which line of a composition needs to be sung to highlight a particular point he was making. There were no struggles with the laptop in playing the clips and there was hardly any personal anecdote. The lecture is meant for listeners and he has managed to keep it at that level despite going through a variety of topics. He rightly concludes the best accompaniment is one that complements the singer and does not draw the focus on the accompaniment itself. 
Manoj, being the soft spoken man that he is, would have been helped with a wearable mic as at times I was not able to hear him as he moved around in the stage. And I would have also preferred an unedited version of the video, as the editing interrupts the flow. 
Manoj was helped by Ashwath NarayananShriramkumar Rk and BS Purushotham in this presentation. Thank you Manoj, for the lecture and for sharing it in public domain. Keep those lectures coming.


Wednesday, October 17, 2018

Tempora Mutantur - Times are Changed

I have been reading and discussing with others on the on going #MeToo revelations and rebuttals over the last week or so. In particular I have been surprised by the names that are being called out in the Carnatic music fraternity. Other than being a listener, I have no exposure to this world and hence my reaction may be naive and that had kept me from voicing my opinions though I have been sharing the views of others that I thought were healthy and sane. I read a couple of posts today that I felt, should be discussed in a larger forum and the nature of these posts made me rethink my stand of just observing. 

The first and the second of these were from Sri. V.V.Sundaram. I only know him by name and as a great supporter of Carnatic music in the US and the main man behind the Cleveland Aradhana. The first was his post about a representation a group of young musicians had made to the Aradhana Committee. This seems to be a continuation of a statement a much larger group of young musicians made earlier expressing their views on the current events. 

To me, it was an earnest request, in private, from a group of youngsters to a respected team of elders to consider a situation they are not comfortable with. It starts with their expressing confidence on the festival and then goes on to how their confidence is shaken because of the current events and requesting the committee for some specific steps. 

But the reaction from Mr. Sundaram is shocking to say the least.(https://www.facebook.com/669340249/posts/10156498319445250/) It is so patronizing and plays on the emotions rather than realizing the concerns of the young musicians and providing them the much needed confidence. His first paragraph is about the impact of the festival, which the musicians do agree and applaud. The second is about his personal connections to the musicians. No one is questioning his integrity or his relationship with the young musicians. Why does he feel as if his integrity is questioned when a larger request is not about him at all? How did a request to elders gets repainted as something that is all about Mr. Sundaram, the work he has done, the relationship his wife and he has with musicians, conveniently forgetting the misdeeds and those who have suffered? This letter or the concerns expressed, are not about you Sir. 

He then goes on to question thus -  "If they had any concerns about the festival, today or in the past, they could have come to me, or any member of the committee through the same open door through which they have come for so many other personal and professional reasons. Instead, for some reason, they opted to take collective action, with a hostile tone, describing the Festival as "decidedly unsafe" in a letter directed to the Committee”. Does he not realize the musicians have come to him and the committee precisely for the same reasons? If just one person had an issue he or she would have come alone, there is a general feeling of discomfort, so they all have chosen to write together. I don't see how this is a problem.  And the last thing I can say about that missive from the musicians is, that it is hostile. They have been respectful, appreciative and at the same time expressing their discomfort and requesting action to make them feel comfortable. 

Mr. Sundaram goes on to list various initiatives of his, which are all good causes. I dont have any reason to doubt them at all. Except for one thing where he calls Nagaswaram artists as those from depressed community! 

Then comes a bombshell. "Two years ago, when credible evidence of sexual molestation through first hand testimony was brought to our notice, we disinvited 4 musicians from the festival – although all 4 had warm personal relationship with the Aradhana Committee.” You have had a lawyer drawn up code of conduct for the last seven years. But when molestation happens, all you do is disinvite the artists! And to date we dont know who they are and we might be interacting with them and may be even send our kids to them for lessons. Thank you for that Mr. Sundaram. That definitely makes me feel unsafe. And no wonder the kids who wrote to you feel unsafe too. 

At this juncture let me ask you a few questions 
  • Now that you have said that there were four people who misbehaved, can you name them in public so that we know who they are and keep away from them? And ensure that our children are not around them alone? 
  • Since you had credible evidence, did you share that information with other organizations in the US so that they are aware of the situation and would act based on the information? Did you even consider it was your duty to do that? 
  • Many a times, these artists stay in the houses of individuals during their travel in the US. Since you did not make this public, do you realize that you have put women and children at risk? You managed to disinvite them, but how many other households would have invited them? Did you not think of this? 
  • Your code of conduct says "We take all allegations of misconduct very seriously and will undertake a thorough review and/or refer the matter to an independent legal authority or law enforcement.” You had allegations, you had credible proof and yet you decided not to refer the matter to law enforcement or inform immigration authorities about this misconduct. Now that you have made this public, would this not reflect badly on your organization? 
Unlike how you have taken this to be, the letter does not make you personally responsible for you to feel hurt. It only reiterates the trust the musicians have in you and hence they have chosen to write to you to correct the current situation. I wish you had taken up on yourself to do exactly that rather than make sentimental statements. But I have some questions for you. 

You have expressed so eloquently about how hurt you are but why did I not see one word of compassion towards those who have been abused?  Why is it that there is no word against anyone who would have actually committed such acts at all? Not in this statement, not ever before? All I have seen is a comment from you on a statement from one of the persons called out in this regard, Mr.Sashikiran, where you reminisced about the long history you both have and how you think he is above any such act. While Mr.Sashikiran says he has not physically harassed anyone (which is also questioned), even he makes an half hearted, apology like statement, to anyone who might have got hurt by his words. But you do not even utter a word about it but only praise him. (I am paraphrasing here as I dont have access to that video statement or your comment any longer.)

Given that despite a code of conduct, you did nothing but disinvite artists against whom you had credible evidence of molestation and you had no word of sympathy or support for those who have been abused but could sympathize with one of the accused why cannot someone feel unsafe around you? 

I want to bring to your attention how some others have reacted. 

CMANA - another institution from America, has come out with this very clear post of what they have done and what more they are planning to do. They did this proactively. Kudos to them (https://www.facebook.com/cmananj/posts/828658974191932)

Parvadini - Parivadini might be much smaller in size when compared to the scale of Cleveland Aradhana or CMANA but they were the first, at least to my knowledge, to clearly take a stand against the artists who have been outed. Please do note the empathy with the victims and the opinion that baseless allegations can wait.  That is the need of the hour. (https://carnaticmusicreview.wordpress.com/2018/10/13/metoo-some-decisions/

And just to bring a different dimension to how you see this issue and how a young musician see it, it is imperative that we all read this wonderful response from Rajna Swaminathan. It takes a lot of courage to write this article and I am glad that she has done it. I am happy to say that I have interacted with this brave person and am proud to be an acquaintance of hers.

Edited to Add 

Sacramento Aradhana has come out with clear guidelines on how they would handle any issues including setting up of Internal Complaints Committee.  http://sacramentoaradhana.org/saicc/?fbclid=IwAR2Hm4hThOaVm2LyJpZ41ZhMeZWcrGUU31XoKFVRS6ATeOMSwKfHRSe4oD4

Great Lakes Aradhana Committee, Detroit, has also come out with a statement supporting #MeToo movement and on their zero tolerance policy. They have also featured singer Chinmayi, who is playing a key role in the MeToo movement, in an upcoming program of theirs. Kudos. 

End of Edit 

For long such exploitations have been brushed under the carpet and the perpetrators have gone scot free. This is a chance to set things right. This is a chance to create an eco system that would protect the young and also provide a channel to assist them when something bad happens. This is the time to make changes and you can do it, Sir. 

So, Mr. Sundaram, I urge you to step back and relook at what has happened. This is not a time to take affront or be sentimental. 
  • I hope you do consider the open letter to be a plea for help rather than an accusation against you. This is NOT about you. 
  • I hope you stand with us all in empathizing with the victims and in condemning anyone who has stooped down to commit such atrocities. 
  • I hope you call out those four people against whom you have credible evidence so that we can be sure we know whom not to take chances with. 
  • I hope, at least in future you do more than just disinvite such criminals and involve law enforcement and immigration. 
  • And more importantly, I hope you recognize the discomfort of the young musicians and do all that you can to assuage their concerns and keep up the good work of promoting Carnatic music and young American talents for a long long time. 
And one last thing… 

I saw this comment from one Lakshminarasimhan Ranganathan. It does not deserve a link but I will attach this screenshot. 


This man needs medical help and I am willing to sponsor all his visits to a good psychiatrist. I hope and pray he gets well soon.